அப்பாவிற்காய் ஒரு வெண்பா.........

ஒரு துளியில் உயிர் தந்தீர் - என் உடல்

வளர்க்க உழைத்தோய்ந்தீர்...

கருவறையில் நான் வளர -என் தாயை

கண்ணிமையில் தாங்கி நின்றீர்...



கால்பதித்த நாள்முதலாய் - என்னை

கண்மணியாய் காத்து வந்தீர்...

நடந்தால் பாதங்கள் நோகுமென்றே - என்னை உம்

தோள்களில் தூக்கிச் சென்றீர்...



அகரங்கள் அறிய வைத்தீர்- என் அறிவில்

ஆறாவதைப் பெருக்க வைத்தீர்...

அன்புதனை ஆறாய்ப் பொழிந்தே - என் உள்ளமதில்

பண்புகளைப் பெருக வைத்தீர்..



வளர்ந்தாலும் அமுது ஊட்டி - எனைச் சிறு

பிள்ளையாய்ப் பேணி வந்தீர்...

தமிழ்தன்னை அறிய வைத்து -என் கிறுக்கல்களே

இதிகாசங்கள் என்றுரைத்து மகிழ்வித்தீர்...



சிங்கக் குட்டியென் றழைத்து - எனைச்

சீராட்டிப் பாராட்டி மகிழ்ந்தீர்..

நோயில் நான் வாட - என் நலனிற்கு

கோவில் கோவிலாய் வேண்டி நின்றீர்...



எல்லாம் தந்த அப்பா- என் வாழ்வில்

எல்லாம் ஆன அப்பா....

பொல்லா விதியினால் போனீரே- என் வாழ்வை

வினாக்குறியாய் வளைத்து விட்டு...



காலன் அவன் கண்ணிலான் - கண் இருந்தால்

தேன் கூட்டின் ராணியை...

திருடிக் கொண்டு போயிருப்பானா? - தேன் கூடு

சிதைந்தொழுக கோரப்பல் தெரிய சிரிப்பானா??



உம்மால் உயிர் பெற்றேன் - உம் அறிவால்

மொழியோடு கவியும் கற்றேன்..

எல்லாம் பெற்று இறுமாந்திருந்திருந்தும் - உம் பிரிவால்

உணர்விழந்து உருக்குலைந்து போய் நின்றேன்..



உம் சுவாசம் சுழன்ற வீடு - அது என்

உயிர் உள்ளவரை வாழும் கூடு...

உம் ஸ்பரிசம் பெற்ற ஆடை - அது என்

வாழ்வில் நான் பெறும் வெற்றிகளின் பொன்னாடை..



இன்று நீர் எம்மோடில்லை - ஒரு உடலாக..

ஆனாலும் என்னுயிரோடிருக்கிறீர்....

எனக்கான உம்கனவை நிறைவேற்ற - என்றும் உம்

அருள் வேண்டும் அது போதும் எனக்கு.....

என் கனவுகள் விற்பனைக்கல்ல.....

கனவுகள்....

நிறைவேறாத ஆசைகளின்

நிச்சய வெளிப்பாடுகள்...



நொடிக்கு நொடி மாறும்

மனித மனதின் ஆழம் காணும்

அற்புத மாயக் கண்ணாடிகள்....



விழி திறந்திருந்த போது கண்ட

காட்சிகளின் தாக்கத்தில்

விளையும் பயிர்கள்.....



கறுப்பு வெள்ளையே

என்றாலும் அதனை

வெறுப்பார் எவருமில்லை இப்பாரில்....



இன்பமோ துன்பமோ

ஏதாவதொன்றின் ஏக்கங்களின்

மிச்ச மீதிகளின் சுவடுகள்...



உணமைக்கும் பொய்மைக்கும்

இடையில் ஊசலாடும்

உள்ளத்தின் வெளிப்பாடுகள்....



கனவு காணுங்கள் என்று

கலாம் சொன்னார்

நிச்சயம் நிறைவேறும் என்று...



பகல் கனவு காணாதே என்று

பாட்டி சொன்னாள்

நிச்சயம் பலிக்காதென்று...



இருவரின் கருத்துக்களிலும்

ஏற்பில்லை எனக்கு..

என் கனவுகள் தனிரகம்...



நிறைவேறுமா என்ற சந்தேகமோ

நிறைவேறும் என்ற சந்துஷ்டியோ

ஏதுமில்லை என் கனவுகளுக்கு...



பகலும் இரவும்..

இடமும் பொருளும்

ஏதும் பாதிப்பதில்லை என் கனவுகளை....



கலைஞனின் கனவுகள்

லட்சியப்பாதையில்

கடை விரித்து காசு பார்க்கும்...



கன்னியரின் கனவுகளும்

காளைகளின் கனவுகளும்

நித்தமும் எதையோ எதிர்பார்க்கும்...



ஆனாலும்...

என் கனவுகள் விற்பனைக்கல்ல...

அவை என் இரவுகளுக்கானவை...



இழந்த வாழ்வின்

சுமந்த வலிகளை

மறக்கும் மந்திரங்கள் என் கனவுகள்...



உதிர்வது உறுதி என தெரிந்தும்

மலர்கிறதே பூக்கள்..

அது போலவே என் கனவுகளும்...



பலிக்காதென்று தெரியும்தான்

ஆயினும் கனவுகளுக்கு

பஞ்சமில்லை என் இரவுகளுக்கு...



நினைவுகளில்தான் நிச்சயமில்லை

கனவுகளிலாவது கண்டுகொள்கிறேன்

என் தேவதையின் வருகையினை...



மெல்ல தலை கோதி

நெற்றியில் மென்மையாய் முத்தமிட்டு

மார்பு தடவி தூங்க வைக்கும் என் தேவதைக் கனவுகள்...



விழித்துப் பார்க்கும் போது

ஞாபகம் இருப்பதில்லை

ஆகவே என் கனவுகள் விற்பனைக்கல்ல........

எப்படிச் சொல்ல...???

உறைந்த கோப்பைக்குள்

உருகும் ஐஸ்கிரீமாய்..

திடமாயிருக்கும் எனக்குள்

திமிராயிருக்கிறது

உன் காதல்........



வளைந்த குளத்தில்

நிறைந்த நீராய்...

திறந்த என் மனதில்

நிறைத்திருக்கிறது

உன் நினைவுகள்.....



கனவுகளில் உனைக்கண்டு

களித்துக் கதை பேசி

காலையில் விழிக்கும் போது

கண்களில் புன்னகையோடு என்னெதிரே

உன் நிழற்படங்கள்....



இதையெல்லாம் தாண்டி

உண்ணும்போது புரையேறுகையில்

உன்னை யாரோ நினைக்கிறார்கள்

என அம்மா சொல்ல

நினைப்பது நீதான்

என எப்படிச் சொல்ல...???????