நானும் என்னோடு மழை நாட்களும்.....

என்னவளுக்கு....
எங்கு தேடியும் கிடைக்கவில்லை
உனது முகவரி....

என்றோ ஓர் மழை நாளின்
மதியத்தில்....
மழை நீரின் குளுமையோடு
எனைக்கடந்து போனாய் நீ...

அன்றோடு
மண் சேர்ந்த மழை நீராய்
நான் மாறிப்போனேன்...

மழையோசை மீறிய
உன் வளையோசைகள்
ஒலித்துககொண்டே இருந்தன
நீ போன பின்னும்....

எங்கோ திரிந்திருந்த
என் நினைவுகள்
உன் மீது
மையம் கொண்டது அன்றிலிருந்து....

அன்று முதல்
எல்லா மழை நாட்களிலும்
நனைந்து கொண்டேயிருக்கிறேன்...

நீ என்னை கடந்து
போவாய் என்ற நம்பிக்கையில்...

வருடங்கள் ஓடியது
வயோதிகம் கூடியது
நிகழவேயில்லை உன் வருகை...

ஆனாலும்
காத்துக்கொண்டிருக்கிறோம்
என்றேனும் நீ வருவாய்
என்பதற்காக

நானும்
என்னோடு
மழை நாட்களும்.....

நன்றி பெண்ணே(?)....

நன்றி பெண்ணே(?)....
அனைத்திற்கும் நன்றி...

இதயம் சிதைத்த காதலுக்கு நன்றி...
இரவை வெறுத்த உன் நினைவுகளுக்கு நன்றி...
பகலைத் தொலைத்த உன் பாசத்திற்கு நன்றி...
பாராமுகமாய் நீ போவதற்கும் நன்றி....

கனவுகளை வளர்த்த உன் கண்களுக்கு நன்றி..
கவிதைகள் விதைத்த உன் வார்த்தைக்கு நன்றி...
காலம் கடந்த உன் அன்பிற்கு நன்றி....
கண்மூடி இன்று போவதற்கும் நன்றி.......

என் காதலை களங்கப் படுத்தியமைக்கு நன்றி...
என் நட்பையே தவறாக்கிய உன் திறமைக்கு நன்றி..
என்னை நம்பிய உன் நம்பிக்கைக்கு நன்றி...
உண்மை உரைத்த உன் உள்ளத்துக்கு நன்றி.....

என்னை இன்று ஊமையாய் செய்ததற்கு நன்றி...
என் மௌனத்தின் பின்னாலான உன் வரிகளுக்கு நன்றி...
காதலெனும் பேரில் நீ தந்த காயத்துக்கு நன்றி...
பொய்யைக்கூட பொருத்தமாய் சொன்னதற்கு நன்றி...

மெல்ல விலகும் இருளுக்கு நன்றி...
என்னை விழித்தெழ வைத்த நொடிகளுக்கு நன்றி...
விருப்பத்தோடு உன்னை வெறுக்க வைத்தாய் நன்றி...
திரும்ப என் வாழ்வில் வராதிருந்தால் கோடி நன்றி....

நான் கொண்ட தோழமைகள்....

உன் விழி மீட்டிய
என் இதயத்தில்
இசையாய் கிளர்ந்தெழுந்தது
என் காதல்.......

அதில்...
ஒலியாய் நானும்
மௌனமாய் நீயும்...
சங்கமித்துகொண்டோம்....

ஒலிகளால் நிரம்பிய நேரங்களில்
சிறு மௌனம்கூட இசையாகும்
என்பதைக்கூட
அன்றுதான் அறிந்தேன்.....

காதலா காமமா என்றறியாத
உனது வேட்கையின் விதைகள்..
காதல்
விருட்சமாய் படர்ந்தது
எனக்குள்....

நமது காதலை
நீ வாசித்தாய்...
நான் சுவாசித்தேன்..
வாசிப்பு வக்கிரப்பட்டபோது
சுவாசிப்பு தடைபட்டது...

அன்பால் உருவான என் இதயம்
உன்னால்
ஆயிரம் துண்டுகளாக்கப்பட்டது
அப்போதுதான்....

ஒவ்வொரு துண்டுகளிலும்
உன்னையே பார்த்து
அழுவேன் என்று கூட
நீ நினைத்திருக்கலாம்....

ஆனால்
ஒவ்வொரு துண்டுகளிலும்
நட்சத்திரமாய் மின்னியது
நான் கொண்ட தோழமைகள்....
இருண்டவானின் விடிவெள்ளிகளாய்...

உன்னை சந்திக்காமலிருந்திருந்தால்
சந்திக்கவே இயலாமல் போயிருக்கும்
என் வானின் நட்சத்திரங்களை....

உன்னை மறக்க நினைக்கவில்லை....
நன்றிக்குரியவளாகவே
வணங்க நினைக்கிறேன்...
எனக்கான தோழமைகளை
இனம்பிரித்துக் காட்டியதற்கு....