வானின் முதல் துளி........

வானின் முதல் துளி
அதுவே
மண்ணின் உயிர்த்துளி...

தூறலாய் பெய்து
குழந்தையாய் கொஞ்சும்...

சாரலாய் மாறி
காதலியாய் சிணுங்கும்...

பருவத்தோடு பெய்து
தாயாய் அரவணைக்கும்....

சில சமயம்
அரசனாய் கோபப்படும்
ஆத்திரம் தீர அடிக்கும்

அடை மழை
ஆலங்கட்டி மழை
தட்ப வெட்பத்துக்கேட்ப
பருவ மழை....
புரட்டிப் போடும்
புயல் மழை...

பெய்தும் பெய்யாமலும்
கொடுத்தும் எடுத்தும்

இன்று வரை
அகிலத்தின் ஆணிவேராய்
கடலுக்கும் வானத்துக்கும்
இடையே கைவீசி நடக்கும்....

பருவநிலை சீர்கேடுகளால்
அமில மழை பெய்யுமாம்
அறிந்தவர்கள் சொல்கிறார்கள்...

என்றோ பெய்யும்
அதைப்பற்றி நமக்கென்ன கவலை

சுற்றுப்புறம் சீரழிந்தால் நமக்கென்ன?
நம் சொந்தப்புறம் நன்றாகவே உள்ளது...

முன்னோர் வளர்த்த காடு...
மூளியாகி பெருநகரமானது
நம்மால்...

நம் பிள்ளைகள் அந்த தவறை
மீண்டும் செய்ய முடியாது
ஏனெனில்
நாம்தான் காடுகளே வளர்க்கவில்லையே....

எப்படியாயின் என்ன?
அமில மழை பெய்வதற்குள்
அழி(ந்)த்துவிடுவோம்
மரங்களோடு நாமும்....

அமில மழை பெய்யும் நாளில் மட்டும்
வானின் முதல் துளி
மண்ணின்
கண்ணீர்த்துளி....

நீ தந்த காதலோடும்.....

உனக்காக விழித்திருந்த
உறக்கம் தொலைத்த இரவுகள்....

உனக்காக தவித்திருந்த
இரக்கமில்லா பொழுதுகள்....

உன் குரல் கேட்க காத்திருந்த
என் கேட்காத செவிகள்....

உன் முகம் பார்க்க ஏங்கியிருந்த
என் பார்வை இல்லா விழிகள்........

உணவு தவிர்த்த பொழுதுகளில்
உன் நினைவு மட்டுமே.....

என் செய்து என்ன??????
நீயும் நானும்....
நீண்ட தொலைவுகளிடையேயும்
நீங்காத நினைவுகளிடையேயும்....

போதும் பெண்ணே...
இந்த பொல்லாத காதல்...

வலிகளை தாங்குவேன் என்றாலும்
வலிகள் மட்டுமே
வாழ்க்கையல்ல........

கனவுகள் கருக்கொள்ளும் போதே
கலைக்கப் படுகின்றன...

நிறைவேறாத ஆசைகளிடையே
நிறைந்து கொண்டிருக்கிறது..
உனக்கான என் பொழுதுகள்...

நீ தந்த காதலோடும்.....
நான் கொண்ட ஏக்கத்தோடும்......

பின்னிசையாய்.....

உயர்ந்த மலை ஒன்றின்
உச்சியில்
அமர்ந்திருக்கிறேன் நான்....
புன்னகையோடிய பொய்களின்
ஆடைகளற்று
நிஜங்களின் நிர்வாணத்தோடு....

தலைதடவிப் போகும்
மேகங்களின் வருடலோடு
விழிமூடி ரசித்திருக்கிறேன்
என் மேல் பெய்யும் மழையை...

ஒலிகளற்ற மௌனத்தின்
உன்ன்னதத்தில்
உலகம் மறந்திருந்த நேரத்தில்.......
நடந்தவை அனைத்திற்கும்
மௌன சாட்சியாய் நின்றிருக்கும்
மலையோடு
மனித சாட்சியாய் நானும்.........

பொழியும் மழை
கழுவிப்போகிறது
மனமென்னும் குப்பைத்தொட்டி
சேகரித்து வைத்திருந்த
என் நினைவுகளின் அழுக்குகளை....

உடல்தடவிப் போன
ஊதல் காற்றில்
உயிர் சிலிர்த்த நொடிகளில்
புதிதாய் பிறந்ததாய் உணர்வு...

புதிய நம்பிக்கையோடு
புறப்படுகிறேன்
கீழிறங்கும் வழியெல்லாம்
மலை தாங்கி நிற்கும்
மரங்களின் கிளைகளில்
முளைத்த இலைகளிலிருந்து
விழுகின்றன.....

எனைக்கழுவிப்போன
மழைத்துளிகள்....
என் மனம் பாடும்
பாடலுக்கு
பின்னிசையாய்.....