Monday, November 16, 2009

முகமறியாத தோழமைக்கு
முதலும் முடிவுமான வணக்கங்கள்...
என்னைப்பற்றி உங்களின்
உயர்வான எண்ணங்களுக்கு
கோடி நன்றிகள்....
நட்பு குளத்தின் கரையில்
நடந்த சுவடுகளாய்....
உன்னுடனான உரையாடல்கள்
உள்ளமெங்கும் விழிநீரின் ஈரத்தொடே
வியாபித்திருக்கின்றன......
யார் கண்ணிலும் படாமல்..
சுவடுகள் கால வெள்ளத்தில்
மறைக்கப்படலாம்
ஆனால் சுவடுகளை சுமந்த மண்
என்றும் மறக்காது..........
மண் போலவே நானும் என் நட்பும்
மறைக்கப்பட்டாலும் உன் நினைவுகளை
மறக்கமுடியாது......
கால வெள்ளத்தின் கரையில்
ஏதோ ஒருவிடத்தில்
காத்திருப்பேன்....
உன் நட்புக்காக...
அதுவரையிலும்....
புன்னகையோடு பூத்திருப்பேன்
நாணலாக.............
நன்றி வணக்கம்...
தோழமைக்கு.........
நலமா?
நலத்துடன்தான் இருப்பாய்
என்றே நம்புகிறேன்................
ஜன்னல் வழியே நுழையும்
குளிர்ந்த காற்று போலவே
என் காதுகள் வழியே
நிறையும் உன் நட்பும்
அலைபேசி உரையாடல் மூலம்............
உரையாடல்களின் வழியே
ஊடுருவும் சின்ன சின்ன
சண்டைகளுக்காகவே
சமாதானத்தோடு காத்திருக்கிறேன்.............
சீண்டல்களும் கேலிகளும்
நிறைந்த நம் உரையாடல்கள்
சிரிப்பை மட்டுமே தருகின்றன
எவ்வளவோ வலிகளோடு
இருவருமே இருந்தாலும்........
சிரிக்க மட்டுமே செய்கிறோம்
வலிகளை மறந்து
நட்பின் வலிமையை உணர்ந்து......
நிலவுலவும் வானமதில்
என் நினைவுலவும் நேரம்.....
இரு விழியின் இமை நடுவே
என் கனவுலவும் காலம்........
உருகி வரும் அருவியிலே
தலை நனைக்கும் நேரம்.........
குளிர் காற்றின் நடுவினிலே
நான் எனை மறக்கும் காலம்.........
தெள்ளு தமிழ் பாட்டு
என் செவி நிறைக்கும் நேரம்......
நள்ளிரவின் கருமையிலே
நான் எனை தொலைக்கும் காலம்.....
நல்ல சொல் தேடி
நடை போடும் நேரம்.......
உள்ளமதில் கவிதை வரி
ஊற்றெடுக்கும் காலம்......
இவையனைத்தும்
மறந்ததடி நான்
உன்னை நினைத்த நேரம்.........
உள்ளமது தவிக்குதடி
உன்னை காணாத காலம்......